posted on 13 Sep 2008 00:43 by vydartz in Mysterious
คราวนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความฝัน
วันนั้นเป็นวันที่ผมเข้านอนตามปกติ สมัยนั้นผมอยู่ ม.1 และมีนัดกับอาจารย์ที่สอนพิเศษภาษาอังกฤษว่าวันพรุ่ง นี้จะไปวัดกัน ผมตื่นเต้นมากที่จะได้ไปวัดที่ไม่เคยไปและลองเดาว่าว ัดนั้นจะเป็นแบบไหนจนกระทั้งหลับไปได้ซักพัก และในที่สุดก็ฝันในช่วงใกล้สว่าง (ประมาณ 6 โมง - ตีห้า) ผมฝันว่าผมไปยืนอยู่หน้าศาลาแห่งหนึ่งในเวลาหกโมงหรื อตีห้า ที่นั้นสังเกตเห็นคนมากมายกำลังใส่บาตรและมีพระสงค์ห ลายรูปอยู่ด้วย ผมยืนดูอยู่พักหนึ่งก็ไปสังเกตุเห็นกลอง (กลองวัดนั่นแหละ) เป้นกลองที่มีขนาดใหญ่มาก 2 กลองด้วยกัน สูงจนคับเพดานศาลา ผมสังเกตกลองนี้อยู่ครู่ก็ถูกปลุกให้ตื่นโดยแม่ เพราะว่าอาจารย์มารอผมแล้ว
ผมอาบนำแต่งตัวและไปกับอาจารย์และก็จำไม่ได้ว่าฝันเห ็นอะไรจนกระทั้งเข้าสู่วัดซึ่งเป็นวันที่ตั้งอยู่บนภ ูเขาดูเป็นธรรมชาติมาก และก้าวเท้าเข้าสู้ศาลา หลังจากใส่บาตรเสร็จแล้วผมก็ไปเดินเล่นหน้าศาลาตรงที ่เขาวางรองเท้าก็ไปสังเกตเห็นกลองขนาดใหญ่ 2 กลองที่คุ้นตาว่าเคยเห็นที่ไหน นึกไปซักพักก็รู้ว่ากลองนั้นคืออันเดียวกับที่เห็นใน ฝันและศาลาแห่งนี้ก็เช่นกัน ขากลับผมเลยพูดกับอาจารย์โดยตรงว่าผมฝันเห็น ซึ่งอาจารย์ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก แค่บอกว่าจิตของผมบริสุทธิ์จนสามารถสัมผัสถึงสิ่งเหล ่านี้ได้
สุดท้าย วัดที่ผมไปนั้นคือ วัดภูดินแดงครับ
edit @ 13 Sep 2008 00:57:27 by Lord Vydartz
posted on 01 Sep 2008 20:58 by vydartz in Mysterious
แมน ขออนุญาติเอามาเล่าให้คนอื่นฟังนะเพื่อน
เพื่อน เหตุตอนนั้นเกิดขึ้นเมื่อปี 2547 ตอนนั้นผมก็นอนหลับและตื่นสาย 11 โมง (ปล.ตอนนั้นนอนดึกมาก อย่ามาล้อกันเลย
นะ ) ในขณะที่รู้สึกว่าครึ่งหลับครึ่งตื่น จู่ๆก็มีคนมาทุบเตียงตุบๆๆๆ คล้ายจะพยายามให้เราตื่น ไอ้
กระผมก็ง่วงและครึ่งหลับครึ่งตื่นแต่เซ้นต์มันบอกว่า นั่นไม่ใช้คนแน่แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นใครเพราะนอนห้มผ้า ปิดตาอยู่
จิตของผมไม่กลัวแต่ในทางกลับกันก็คิดสงสารและคิดว่า "เราไม่ได้มีอะไรต่อกัน อย่าแกล้งกันเลย หากต้องการให้
ช่วยเดี๋ยวทำบุญไปให้"ครับและก็หลับสนิทต่อ พอได้ประมาณเที่ยงก็ตื่นครับ ผมแต่งตัวเสร็จแล้วเตรียมไปข้างนอกก็
สังเกตเห็นว่าที่ข้างเตียงมีรอยยับคล้ายมีใครมานั่งก ่อนหน้านี่ ตัวผมเป็นคนไม่กลัวผีก็คิดแค่ว่าเราไม่ได้ทำอะไรให้
เขา เขาคงไม่มาแกล้งเราหรอกเพราะมันเป็นบาป พอออกไปนอกบ้านก็ไปเจอเพื่อนกลุ่มหนึ่ง เพื่อนเก่า มันมาทัก
ว่า "เฮ้ยมึงจะไปงานศพไอ้แมนมั้ย" ผมก็ตอบกลับว่า "อ่าวมันเป็นอะไร" มันตอบกลับว่า "มันตายแล้ว อุบัติเหตุที่สาม
แยก" ครับและผมก็ได้ไปงานศพ อยู่พิธีเป็นชั่วโมง มีเพื่อนสนิทบวชให้ด้วยและก็ได้รู้ถึงสาเหตุของการบว ชคือ ไอ้
แมนน่ะมาบอกเป็นลางปริศนาไว้ว่าอยากจะให้ใครบวชให้ ซึ่งก็ใช่เวลามาพอควรกว่าจะตีความหมายออก มีประโยค
หนึ่งที่มันพูดกันผมไปได้ยินเข้า "ไอ้แมนมันบอกว่าต้องหาเพื่อนรู้ใจที่คุยสนุกที่สุด. ......" ครับเผาศพแล้วก็กลับ ผม
ไม่ได้เจอหนักหรอก แต่พอไปถามไอ้แอ๊บที่มันบวชให้ไอ้แมนมันก็บอกมาว่า "ตอนแรกที่หอพักเห็นเงาคนอยู่ในห้อง
นำ!!!!" และมันก็เล่นต่อไปอีกว่า "มักจะมีคนมากดออดตอนตีหนึ่งและได้ยินเสียงหมาที่เลี ้ยงไว้กำลังเล่นกับใครบาง
คน หมาหอนกันดัง" ครับเจ้าเพื่อนผมไม่กล้าไปเปิดประตูต้อนรับจ๊ะเอ้กับ คนๆนั้นแน่ มันเจอหลอกหัวโกร่นอยู่ 3 วัน
3 คืน อีกด้านหนึ่งนะครับที่ไปได้ยินมันเล่ากันมา ว่าไอ้เบ๊นฝันว่าไอ้แมนมาและบอกที่ซ่อนจักรยานที่ไอ้ แมนยืมไป
พอไอ้เบ๊นไปหาก็พบจริงๆ พวกเพื่อนมันยังบอกอีกว่าไอ้แมนตอนนี้อยู่ที่นรกเพรา ะมันผิดศีลข้อ 3 และข้อ 5 ตัวผม
เองก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ขอบอกว่ามีคนมาสั่นเตียงเป็นเรื่องจริงครับต่อจาก นั้นมา ผมเพิ่งมารู้ว่าสามแยกที่ไอ้
แมนตายเป็นสามแยกข้างบ้านผมเอง และที่นี่ก็เคยเกิดอุบัติเหตุมีเด็กถูกรถเหยียบสมองเ ละเมื่อปีก่อน แต่แปลก
มากที่ว่ามันจะเกิดในช่วงออกพรรษา และยิ่งแปลกขึ้นไปอีกก็คือวันที่ไอ้แมนมันตายดันไปตร งกับวันที่เด็กคนนั้น
ตายอีกด้วย "โบราณว่า ผีตายโหงมักจะหาตัวตายแทนมาเฝ้าที่ที่ตนสิงเพื่อจะได ้ไปเกิด นี่ก็ใกล้าจะครบรอบที่ไอ้แมน
มันตายแล้วสิ ผมเพียงแต่หวังว่าออกพรรษาปีนี้ขออย่างให่มีใครตายเล ย" ครับ
และบังเอิญอีกที่ผมก็ชื่อแมนเหมื่อนกับไอ้นั่นด้วย
edit @ 1 Sep 2008 21:01:58 by Lord Vydartz
posted on 01 Sep 2008 20:55 by vydartz in Mysterious
มันเป็นประสบการณ์ของผมเอง ซึ่งมันลึกลับและแปลกมาก เรื่องมีดังนี้
ช่วงนั้น ม 2 มันเข้าเทศกาลแห่ปราสาทผึ้งของสกลนคร ผมขับจักรยานออกไปว่าจะไปซื้อหนังสือการ์ตูนก็สังเกต ุว่าทำไมรถวันนี้มันเยอะจังเลย (หน้าบ้านผมเป็นถนนเส้นใหญ่พอสมควร) รถเยอะผิดปกติเพราะเป็นช่วงงานเทศกาลมั๊ง อีกใจนึกก็คิดบางทีอาจจะเกิดอุบัติเหตุได้ง่ายๆก็คิด ระวัง อีกใจก็คิดว่าบางทีอาจเกิดขึ้นกับเรา ก็ไม่คิดอะไร พอซื้อการ์ตูนเสร็จก็กลับบ้าน ขึ้นไปเล่นเกมส์ ผ่านไปเรื่อยๆจนถึงประมาณช่วงบ่าย คนเขาฮือฮากันลั่น ไอ้เราสงสัยก็ลงไปดูปรากฏว่าทางสามแยกข้างบ้านผมเกิด อุบัติเหตุ มีเด็กถูกเหยียบสมองเละเพราะคนเป็นแม่(มั๊ง)ขับมอร์เ ตอร์ไซตัดหน้ารถยนต์ เด็กอายุประมาณห้าขวบนี่แหละ ตกใจ มันเกิดขึ้นอย่างที่เราคิดไม่มีผิดเสมือนรางสังหร ก็คิดเสียวเหมือนกันเพราะช่วงเช้ายิ่งขี้จักรยานออกไ ปอยู่ประกอบกับเราสมัยก่อนชอบฝันว่าตัวเองตาย น้องผมมันสอดรู้สอดเห็นจะไปดูมันเลยหลอนเลย(ทั้งๆที่ เขาเอาผ้าดำมาคลุมแล้ว) และอีกอย่าง สามแยกนั้นกลายเป็นสามแยกอาถรรพ์ ถนนที่ต่อสามแยกก็เช่นกัน พอเข้าแห่ปราสาทผึ้งทีไรมีเรื่องทุกที (ปีต่อมาก็เพื่อนผมที่ประสบอุบัติเหตุมอร์เตอร์ไซชนก ันเองเสียชีวิต ปีต่อไปอีกก็รู้สึกรถยนต์ชนตึกแต่ไม่ตายเลยมีเรื่องม อร์เตอร์ไซชนอีกรอบ)
edit @ 1 Sep 2008 21:01:20 by Lord Vydartz
